Momenten

Door: ,

Vanmorgen keek ik naar Buitenhof, Mark Rutte was aan het woord. Economisch lijkt het Nederland steeds meer voor de wind te gaan, maar onze minister-president en zijn kabinet worstelen onverminderd met het relatief hoge aantal werklozen. Het terugbrengen van dat aantal is één van de laatste speerpunten van Mark Rutte in waarschijnlijk zijn laatste jaar als hoogste baas. Wie weet lukt het hem, en dat zou dan weer goed zijn voor jullie als young professionals die wellicht dit jaar al de Nederlandse arbeidsmarkt bestormen.

Het verbeteren van de arbeidsmarkt is natuurlijk een nobel streven van dit kabinet, maar ik kan je wel vertellen dat er één veel doorslaggevender factor is die gaat bepalen hoe (het begin van) jouw carrière eruit komt te zien: die factor dat ben jij. Gebruik je studententijd dan ook vooral om goed voor jezelf te zorgen! En dan heb ik het niet over die twee stuks fruit per dag, maar over de twee momenten per uur, per dag of per maand – dat is mij om het even – waarop je buiten je comfort zone treedt om te onderzoeken waar jouw intellectuele en emotionele grenzen liggen. En ja: dat is soms spannend en het zal je meer dan eens een rood hoofd of natte oksels opleveren. Een geruststelling: iedereen heeft dat.


“Gebruik je studententijd dan ook vooral om goed voor jezelf te zorgen!”


 

Het opzoeken van jouw grenzen lukt je zeker niet alleen. Docenten, professoren, collega’s en vooral je medestudenten zijn nodig om jezelf te ontwikkelen. Voor mij waren het de mensen die gezamenlijk de JFV Nijmegen vormen die daarin best een grote rol hebben gespeeld. Vanaf dag één, in september 2007, tot het einde van mijn rechtenstudie in juni 2013 waren de commissies, de borrels en feesten, de diverse activiteiten maar zeker ook de ‘gewone’ discussies tijdens een kop koffie in de pauze cruciaal om mijn grenzen te ontdekken.

Mijn vroegste JFV-herinnering is de wintersport in 2008. Door mij als passief lid bij de toenmalige voorzitster aan te melden voor die reis – met als onvermijdelijk gevolg vier dagen met een groep ‘onbekenden’ skiën in Frankrijk – trad ik zeker buiten mijn comfort zone. En wat een juiste beslissing was dat! De skitrip heeft ervoor gezorgd dat ik het jaar erop in de redactiecommissie van het BJ plaatsnam. En misschien heeft dat er wel weer voor gezorgd dat ik een jaar in Stockholm ben gaan studeren, dat ik eerstejaars studenten heb begeleid, de rally heb georganiseerd, bij potentiële werkgevers een kijkje in de keuken heb genomen en het financieel beleid van het bestuur van de JFV heb gecontroleerd. Tijdens die talloze waardevolle en soms ongemakkelijke momenten, discussies en ervaringen heb ik, nu terugkijkend, mijzelf gemaakt tot de persoon die inmiddels al tweeënhalfjaar ‘carrière maakt’. Want daar doen wij het allemaal voor, toch?

Mis! In het kader van deze carrièrespecial zou ik mij misschien moeten beperken tot de link tussen je studententijd en je carrière. Toch gebruik ik deze ruimte graag om te benadrukken dat het volgens mij belangrijker is dat de hiervoor bedoelde ‘momenten’ jouw onafhankelijke geest vormen. Een geest die in staat is om buiten de kaders en anders dan anderen te denken. Want, aanhakend bij mijn eerste alinea, het is verdomd lastig om in een tijd van grote maatschappelijke debatten – waar werkloosheid er slechts één van is – en in een tijd waar de nuance soms ver te zoeken is, een eigen oordeel te vormen zonder tendentieuze beïnvloeding of op zich begrijpelijke reflexen. En jullie vermogen om als academici tot een afgewogen oordeel te komen is in mijn ogen dan ook het hogere doel van de (rechten)studie en de daarbij behorende studententijd.


“Nijmegen is onder meer daarin voor mij misschien wel de belangrijkste leerschool geweest.”


 

Ik ben er overigens van overtuigd dat het nastreven van dat hogere doel – ook als het arbeidsplan van Mark Rutte faalt – gaat leiden tot een bij jou passende carrière. Voor ieder bedrijf is het waardevol over mensen te beschikken die juist in staat zijn die eigen afweging te maken. En dan kom ik toch weer wat meer tot de kern van een carrièrespecial. Zelf werk ik inmiddels tweeënhalf jaar met heel veel plezier als advocaat bij Wijn & Stael Advocaten te Utrecht. Een beroep (en een werkgever) waar maatschappelijke tendensen sterk doorklinken en waar bezit van het vermogen om als onafhankelijke geest afstand te kunnen nemen van de waan van alledag des te belangrijker is. Het is ook een beroep dat sterk afhankelijk is van het opbouwen van relaties en de JFV Nijmegen is onder meer daarin voor mij misschien wel de belangrijkste leerschool geweest.


“Schroom niet je mening te vormen en te geven over de hete hangijzers”


Ik sluit af met vijf adviezen. Staar je niet blind op de prestaties van anderen, neem initiatief en ga dat contact aan, doe eens een half jaar wat anders dan studeren, schroom niet je mening te vormen en te geven over de hete hangijzers en, de belangrijkste, heb geen spijt als je een hele vrijdag slechts in staat bent om te Netflixen na een legendarische donderdagavond. Nu kan het nog!

Guido Konings

Heb je vragen over deze column, over werken bij Wijn & Stael Advocaten in Utrecht of over een ander onderwerp? Schroom dan niet om contact met mij op te nemen op [email protected]

Reageer op dit bericht

Recente artikelen

Recente reactie

Door: Benni de Jong

Dit is een helder en verduidelijkend artikel!Al roept Vladimir Poetin ook bij mij enige wrevel en gruwel op, voor het voortbestaan van een land als Rusland is hij mijns inziens onmisbaar, al laat zijn politieke uitvoering zeer te wensen over. Zijn voorgangers waren zéker niet het antwoord op deze post-communistische (groot?)macht! Gorbatsjov was té voortvarend in zijn progressieve beleid, terwijl de vrouwen betastende, immer dronken Jeltsin er een puinhoop van maakte. In de jaren negentig was Rusland dan ook een broednest van criminelen, die vrijwel ongehinderd hun gang konden gaan : het tekende de geboorte van de Russische mafia, die, inmiddels naar het Westen doorverhuisd, onuitroeibaar blijkt te zijn! Poetin, tenslotte, "het gesorg dat alles wir reg gekom het"... welnu, veel dan toch.Volgens mij wordt het weer tijd voor het herstel van de post-tweedewereldoorlogse Sovjet-Unie (of het eerdere tsaristische Russische Rijk), qua grondgebied en mensenmassa dan, om een voorlopig tegenwicht te kunnen bieden aan opkomende grootheden als China en India, en wie weet aan welke landen in Azië en mogelijk ook in Latijns-Amerika en Afrika nog meer, voor zover die zich in de nabije toekomst zullen komen aandienen om een stuk van de machtstaart in de wereld mee te verorberen... Ook voor de rest van het noordelijk halfrond, ons leefgebied, zal dit een steun blijken te zijn.Het puntje "Nederlandse-taalgebruik" is nog wat zorgelijk bij Chantal. Echter, de schrijfster is een jongedame van 20 lentes, die zich in de loop der jaren op dat punt nog wel verder ontwikkelen zal. Haar opmerkzaamheid en historische verwijzingen laten niets aan scherpte en zorgvuldigheid te wensen over.Ga zo door, mejuffrouw Van der Welde!

Door: Carola Leenders

Mooi artikel Kyra! Trots op je!

Door: Erna Smittenberg

"Smittenberg" uiteraard ...:.)

Uw browser is niet meer van deze tijd!

Update uw browser om optimaal van deze website (en vele anderen) te genieten Nu updaten!

×