Van Agt

Luttele minuten geleden heb ik in mijn brievenbus een rappelbrief aangetroffen waarin ik word aangemaand om uiterlijk vandaag nog een voorwoord te leveren voor uw lustrumalmanak. Bij mijn beste weten heb ik nimmer onder opperste pressie zulk een werkstuk hoeven te produceren. Toch kost mij dit vandaag geen overgrote moeite. Met de Juridische Faculteitsvereniging Nijmegen heb ik immers een persoonlijke band. In de jaren 1949 tot 1955 ben ik zelf lid van de JFV geweest en aan die tijd bewaar ik beste herinneringen. Nog sprekender is het dat ik er mijn ganse leven lang in mijn nopjes over ben geweest dat ik eertijds jurist ben geworden. Gedurende het overgrote deel van mijn leven heb ik in verschillende configuraties louter juridisch werk gedaan: om te beginnen als advocaat (in opleiding), nadien als ambtenaar op de juridische directies van achtereenvolgens de ministeries van Landbouw en van Justitie. Mijn ministerschap van Justitie (1971-1977) heb ik, hoezeer ik ook met een aantal pijnlijke kwesties te maken heb gekregen, ervaren als logeren in de zevende hemel. Zelfs in de jaren dat ik als Europees diplomaat in eerst Tokyo en vervolgens Washington vertoefde ben ik veel bezig geweest met kwesties van Europees en internationaal recht.

Aan de jubilerende Juridische Faculteitsvereniging Nijmegen bied ik mijn hartelijkste wensen aan. Over enkele weken, op dinsdag 21 februari hoop ik met u te dialogeren over “De teloorgang van het internationale recht”.

Reageer op dit bericht

Recente artikelen

Recente reactie

Door: Benni de Jong

Dit is een helder en verduidelijkend artikel!Al roept Vladimir Poetin ook bij mij enige wrevel en gruwel op, voor het voortbestaan van een land als Rusland is hij mijns inziens onmisbaar, al laat zijn politieke uitvoering zeer te wensen over. Zijn voorgangers waren zéker niet het antwoord op deze post-communistische (groot?)macht! Gorbatsjov was té voortvarend in zijn progressieve beleid, terwijl de vrouwen betastende, immer dronken Jeltsin er een puinhoop van maakte. In de jaren negentig was Rusland dan ook een broednest van criminelen, die vrijwel ongehinderd hun gang konden gaan : het tekende de geboorte van de Russische mafia, die, inmiddels naar het Westen doorverhuisd, onuitroeibaar blijkt te zijn! Poetin, tenslotte, "het gesorg dat alles wir reg gekom het"... welnu, veel dan toch.Volgens mij wordt het weer tijd voor het herstel van de post-tweedewereldoorlogse Sovjet-Unie (of het eerdere tsaristische Russische Rijk), qua grondgebied en mensenmassa dan, om een voorlopig tegenwicht te kunnen bieden aan opkomende grootheden als China en India, en wie weet aan welke landen in Azië en mogelijk ook in Latijns-Amerika en Afrika nog meer, voor zover die zich in de nabije toekomst zullen komen aandienen om een stuk van de machtstaart in de wereld mee te verorberen... Ook voor de rest van het noordelijk halfrond, ons leefgebied, zal dit een steun blijken te zijn.Het puntje "Nederlandse-taalgebruik" is nog wat zorgelijk bij Chantal. Echter, de schrijfster is een jongedame van 20 lentes, die zich in de loop der jaren op dat punt nog wel verder ontwikkelen zal. Haar opmerkzaamheid en historische verwijzingen laten niets aan scherpte en zorgvuldigheid te wensen over.Ga zo door, mejuffrouw Van der Welde!

Door: Carola Leenders

Mooi artikel Kyra! Trots op je!

Door: Erna Smittenberg

"Smittenberg" uiteraard ...:.)

Uw browser is niet meer van deze tijd!

Update uw browser om optimaal van deze website (en vele anderen) te genieten Nu updaten!

×