Groots met de Grote Reis

Naast de maandelijkse borrel, feesten, lezingen en andere culturele en formele activiteiten organiseert de JFV Nijmegen ieder jaar een reis buiten Europa, ook wel bekend als ‘de Grote Reis’. Ik blik graag terug op de reizen van afgelopen vier jaar, waarvan ik zelf aan drie heb mogen deelnemen. Allereerst zal ik de procedure uitleggen hoe je kunt deelnemen aan de Grote Reis. Daarna volgt het belangrijkste, namelijk een kort reisverslag van de afgelopen vier reizen. Tot slot, zal (waarschijnlijk overbodig maar toch) worden opgesomd waarom je zou moeten deelnemen aan deze onvergetelijke reisbelevenis.

De selectieprocedure

Aan het begin van ieder collegejaar is de grote reiscommissie misschien wel één van de meest actieve commissies. Deze commissie moet namelijk al vrij snel een heel belangrijke beslissing nemen over de reisbestemming. Dit zullen zij pas bekend maken aan de leden tijdens de maandelijkse borrel in november, wat betekent dat de commissieleden vrij lang deze bestemming voor zich moeten houden. Na de bekendmaking volgt de inschrijving. Sinds twee jaar geleden kun je je voor de reis opgeven door het schrijven van een motivatiebrief. Aan de hand hiervan wordt een selectie gemaakt van gemotiveerde potentiële reisdeelnemers. De reden hiervoor is dat reisdeelnemers de studievereniging en faculteit vertegenwoordigen en een actieve houding vereist is bij het bezoeken van instanties en het bijwonen van lezingen. Een gemotiveerde houding en goede zin zijn dé ingrediënten van een goede kandidaat-reisdeelnemer. Ben je eenmaal door deze ‘voorselectiefase’ dan begint de tweede fase van de selectie. Als er namelijk meer kandidaat-deelnemers zijn dan vliegtickets (wat meestal het geval is), wordt er een openbare loting gehouden. In aanloop naar de reis komen de gekozen reisdeelnemers een aantal keer bij elkaar om essentiële details over het land en de reis door te spreken.

New York en Washington (2012)

Tijdens de eerste reis waar ik aan mocht deelnemen, bezocht de JFV Nijmegen maar liefst twee wereldsteden; New York en Washington. We verbleven drie dagen in New York, waar we in vogelvlucht het hoofdkantoor van de United Nations bezochten, een kijkje namen bij een advocatenkantoor en ons hebben laten rondleiden binnen de New York Law School. In je vrije tijd kon je vertoeven in Central Park, op de foto met het Vrijheidsbeeld of de Empire State Building beklimmen. Daarna reisden we door naar Washington: de politieke hoofdstad van Amerika. Hier hebben we onder andere een bezoek gebracht aan het zij-gebouw van het Witte Huis waar we een presentatie kregen van de belangrijke politiek adviseurs van president Obama. Ook mocht een bezoek aan de Georgetown University Law School, de Supreme Court en het Congres niet ontbreken. Daarnaast hebben we in stijl (Budweiser beer in de ene hand en een lekkere vette Amerikaanse snack in de andere hand) de Washington ‘NATs’ aangemoedigd tijdens een honkbalwedstrijd. Tot slot, hebben we naast het vieren van Koninginnedag ook stilgestaan bij de dodenherdenking op 4 mei. Samen met de Nederlandse delegatie hebben we op  Arlington National Cementry stilgestaan bij de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog.

Singapore (2013)

Eén van de meest bijzondere en meest verre reisbestemmingen was toch wel Singapore. Na ongeveer 22 uur in het vliegtuig te hebben vertoefd (inclusief korte tussenstop in Dubai), kwamen we aan in deze multiculturele stad waar genoeg te beleven en te zien is. We kwamen aan in een beregezellig (A Beary Good) hostel in Chinatown. Ook tijdens deze reis kwam het vaste onderdeel van bezoekjes aan advocatenkantoren, het parlement, de faculteit en de Nederlandse ambassade aan bod. Daarnaast hebben we de arbitragekamers van Singapore bezocht, aangezien deze stad bekend staat om de vele arbitragegeschillen die daar worden uitgevochten. In onze vrije tijd bezochten we de verschillende wijken in Singapore, welke erg divers waren omdat Singapore een heel multicultureel land is. Ook was het heel leuk om elke avond weer bij andere eetkraampjes te eten. In elke wijk hadden ze wel een ‘foodcourt’ waar je voor weinig geld een goede maaltijd kon nuttigen. Tot de culturele activiteiten behoorde het nuttigen van de welbekende cocktail ‘Singapore Sling’ in het Raffles hotel en daarnaast hebben we ook op de het dak gestaan van Marina Bay Sands.  Het meest bijzondere was misschien wel dat we de kroning van Koning Willem-Alexander hebben gevierd samen met de Nederlandse delegatie die in Singapore verbleef. Het was erg bijzonder om aan de andere kant van de wereld oranjebitter samen met bitterballen en hutspot te kunnen nuttigen.

Beijing (2014)

Tijdens deze reis kwam de groep Nijmeegse studenten vooral in aanraking met de grote cultuurverschillen. Zo is het ontslag op staande voet van de baliemedewerkster in een Telecomwinkel onder luid geschreeuw van de baas hun goed bijgebleven, terwijl dit voor de Chinezen de normaalste gang van zaken leek te zijn. Natuurlijk was de groep van 40 westerlingen een grote bezienswaardigheid voor de meeste Chinezen. Gedurende de reis werden ze verwelkomd door onder andere de Vereniging voor Nederlanders in Beijing. De leden van deze vereniging zijn actief in het Chinese zakenleven en vertelden onder andere over de belangrijkste verschillen tussen het westerse denken en het Chinese denken. Ook kregen ze een introductie met guanxi, de methode van netwerken in China. Zakelijke contacten onderhouden staat namelijk vooral in het teken van rijstwijn (met een alcoholpercentage rond de 50%). Immers, een beschonken man is eerlijker dan een man die nuchter is, aldus de Chinezen. Daarnaast werden ze ontvangen op de China University of Political Science, de Nederlandse ambassade en de Benelux Chamber of Commerce. Als culturele activiteiten konden de Tempel van de Hemel, de Verboden Stad en de Chinese Muur niet ontbreken. Ook werd luidkeels meegezongen in een karaokebar, met meezingers als ‘Het is een nacht’ en ‘Het jeneverlied’ (ondanks dat ze niet in het karaokesysteem stonden). De reis werd afgesloten met een typisch Chinese acrobatenshow vol met gevaarlijke acts.

Buenos Aires (2015)

Afgelopen jaar heeft een delegatie JFV-ers voet mogen zetten op het Zuid-Amerikaanse continent. Argentinië doet niet alleen denken aan Maxima, tango, goede wijn en steak, maar ook aan militaire staatsgrepen, dictators en natuurlijk Evita. Hoewel je in Buenos Aires veel Zuid-Europese dingen terugzag, voelde je toch in een andere wereld omdat slechts een handjevol Argentijnen goed Engels spreekt en een groep van 40 lichtgetinte jongeren met lichtgekleurde ogen wel opvalt (hoewel dit minder zou zijn dan in Beijing). Toch hebben we rondleidingen in het Engels kunnen krijgen van zowel de stad als in het parlementaire gebouw en het Casa Rosada (presidentieel paleis). Ook kregen we bezoek van een ervaren Argentijnse advocaat, hebben we een lezing van Randstad bijgewoond over Argentijns arbeidsrecht en hebben we de Nederlandse ambassade uitgehoord over de Nederlandse gedetineerden in Argentinië. Tevens hebben we een kijkje genomen op de faculteit waar we een zeer interessante lezing kregen van een oud-decaan van de rechtenfaculteit in Buenos Aires, welke ook gedoceerd heeft op Yale. Daarnaast kon een bezoek aan het graf van Evita natuurlijk niet ontbreken. Tot slot, hebben we nog rondgestruind over de zondagse markt in San Telmo, de kleurige wijk La Bocca bezocht en een tangoshow bijgewoond. Met onze buikjes vol van wijn en steak voor de hele week (misschien wel maand) keerden we terug op Hollandse bodem.

Waarom deelnemen?

Na deze reisverslagen zul je misschien wel denken; dat is allemaal leuk en aardig die ‘reisjes’ van de JFV, maar waarom zou ik hier aan deelnemen? Naast het feit dat je relatief goedkoop een 10-daagse reis naar een ander continent maakt, breng je bezoeken aan instanties waar je misschien in je eigen vakantie nooit naartoe zou gaan of binnen zou komen. In Washington hebben wij bijvoorbeeld een heel bijzondere lezing gehad van een advocaat van Jones Day, welke mij de rest van mijn leven nog wel bij zou blijven. Tijdens de grote reis word je ondergedompeld in een andere cultuur en leer je binnen korte tijd erg veel van het rechtssysteem van het land. Daarnaast betekent deelname aan deze reis dat je een diverse groep mensen (van verschillende jaarlagen) snel goed leert kennen. Nieuwe vriendschappen ontstaan (of worden verbroken, het zijn immers 10 intensieve dagen). Zo heb ik steeds heb ik contact met mijn kamergenoten van ‘room 606’ (New York & Washington) en deel ik regelmatig verhalen met mijn oud-reisgenoten. Kortom, je hebt niks te verliezen en je doet alleen maar een heel goede ervaring op die je voor de rest van je leven nog wel bij zult blijven. Dus grijp deze unieke kans en schrijf je in voor de Grote Reis van komend jaar (en de jaren daarna)!

Reageer op dit bericht

Recente artikelen

Recente reactie

Door: Benni de Jong

Dit is een helder en verduidelijkend artikel!Al roept Vladimir Poetin ook bij mij enige wrevel en gruwel op, voor het voortbestaan van een land als Rusland is hij mijns inziens onmisbaar, al laat zijn politieke uitvoering zeer te wensen over. Zijn voorgangers waren zéker niet het antwoord op deze post-communistische (groot?)macht! Gorbatsjov was té voortvarend in zijn progressieve beleid, terwijl de vrouwen betastende, immer dronken Jeltsin er een puinhoop van maakte. In de jaren negentig was Rusland dan ook een broednest van criminelen, die vrijwel ongehinderd hun gang konden gaan : het tekende de geboorte van de Russische mafia, die, inmiddels naar het Westen doorverhuisd, onuitroeibaar blijkt te zijn! Poetin, tenslotte, "het gesorg dat alles wir reg gekom het"... welnu, veel dan toch.Volgens mij wordt het weer tijd voor het herstel van de post-tweedewereldoorlogse Sovjet-Unie (of het eerdere tsaristische Russische Rijk), qua grondgebied en mensenmassa dan, om een voorlopig tegenwicht te kunnen bieden aan opkomende grootheden als China en India, en wie weet aan welke landen in Azië en mogelijk ook in Latijns-Amerika en Afrika nog meer, voor zover die zich in de nabije toekomst zullen komen aandienen om een stuk van de machtstaart in de wereld mee te verorberen... Ook voor de rest van het noordelijk halfrond, ons leefgebied, zal dit een steun blijken te zijn.Het puntje "Nederlandse-taalgebruik" is nog wat zorgelijk bij Chantal. Echter, de schrijfster is een jongedame van 20 lentes, die zich in de loop der jaren op dat punt nog wel verder ontwikkelen zal. Haar opmerkzaamheid en historische verwijzingen laten niets aan scherpte en zorgvuldigheid te wensen over.Ga zo door, mejuffrouw Van der Welde!

Door: Carola Leenders

Mooi artikel Kyra! Trots op je!

Door: Erna Smittenberg

"Smittenberg" uiteraard ...:.)

Uw browser is niet meer van deze tijd!

Update uw browser om optimaal van deze website (en vele anderen) te genieten Nu updaten!

×