Studeren in Ljubljana

Door: ,

‘Ljub-wat?’ was vaak de eerste reactie van mensen wanneer ik vertelde dat ik een half jaar in Ljubljana zou gaan studeren. Het is misschien niet de meest bekende en voor de hand liggende Erasmusbestemming. Sommige mensen zullen misschien nog nooit gehoord hebben van de hoofdstad van Slovenië, waar anderen die er al wel zijn geweest vaak heel enthousiast zijn over zowel het land als de stad. Drie maanden later kan ik zeggen dat ik zeker geen spijt heb van deze keuze.

Slovenees leren
Mijn Erasmuservaring begon met een taalcursus Sloveens. Misschien ook niet de meest logische keuze die iedereen zou maken (zeker omdat iedereen hier ook goed Engels spreekt), maar aangezien het collegejaar hier pas op 1 oktober begint leek het me een goede mogelijkheid om al wat eerder te kunnen gaan. Daarnaast leek het me ook leuk een totaal vreemde taal te leren. De taalcursus was speciaal voor Erasmusstudenten, onze groep bestond dan ook uit zestien mensen met zeven verschillende nationaliteiten. Ik had van mijn eindniveau niet te veel verwacht en uiteindelijk werd het ook niet zoveel. Voordat iedereen de c, č, s, š, z en ž onder de knie had waren we al een week verder. Na drie weken kon iedereen wat basiszinnetjes zoals dingen bestellen in restaurants en cafés. Ook moesten we een toets maken en zelfs een mondeling doen, waar bijna iedereen gek genoeg een 10 voor kreeg. Dat belooft nog wat voor de rechtententamens straks..

Iets kunnen bestellen in restaurants is overigens iets wat zeer goed van pas komt. Alle studenten, waaronder ook alle buitenlandse studenten, kunnen gebruik maken van het ‘Boni systeem’. Dit houdt in dat iedere student zo’n 20 keer per maand door de overheid gesubsidieerd uit eten kan. Afhankelijk van het restaurant moet je tussen de 0 en 4,31 euro bijbetalen. Dit kan zelfs bij de McDonald’s, waardoor je voor 2 euro een Big Mac menu hebt. Wel kan ik met trots zeggen dat ik er bij de McDonald’s nog nooit gebruik van heb gemaakt, omdat er zoveel betere keuzes zijn voor hetzelfde geld. ‘Boni tonight?’ is dan ook zeker een begrip hier. Straks in Nederland weer zelf boodschappen moeten doen, koken en afwassen zal dan ook weer even flink wennen zijn.

De vakken en colleges
Het wennen wanneer ik weer in Nederland ben geldt ook zeker voor het studeren. ‘Semestervakken’ bestaan uit zo’n zeven of acht colleges, waar we in Nijmegen al gauw zo’n 24 colleges zouden hebben voor een even groot vak. De Rechtenfaculteit zou ook geen Rechtenfaculteit zijn als ze niet een week later begonnen dan de rest. Hierdoor was mijn eerste college pas rond half oktober. Het niveau verschilt nogal per vak. De vakken zijn speciaal voor Erasmusstudenten waardoor ze allemaal in het Engels zijn en er ook geen Sloveense studenten bij zitten. Dit zorgt ervoor dat niet elke professor het vak even serieus neemt. Zo is er een docent die elk college eerst een half uur alleen maar praat over leuke dingen in Ljubljana en Slovenië en vervolgens een half uurtje wetsartikelen voorleest en het wel weer genoeg vindt. Daarentegen volg ik ook een vak waarbij iedereen in groepjes maar liefst drie presentaties moet geven. Het contrast tussen vakken kan dus nogal groot zijn. Over het algemeen kan ik zeggen dat ik niks te klagen heb. Ik volg vier vakken waardoor ik maximaal vier colleges per week heb (in de meeste gevallen zelfs minder) waardoor er meer dan genoeg tijd is voor leuke dingen.

Slovenië en omliggende landen
De stad, het land maar zeker ook de omliggende landen hebben heel veel te bieden. Ljubljana is een  relatief kleine stad (een kleine 300.000 inwoners) waardoor je als toerist de meeste hoogtepunten wel gezien hebt binnen twee dagen. De grootte maakt de stad goed leefbaar en daardoor voel je je er al snel thuis. Een ander groot voordeel is dat er overal fietspaden zijn waardoor je helemaal niet afhankelijk bent van het OV en je gewoon lekker op de fiets naar college kan. Aangezien ze hier in het verkeer niet zoals in Nederland gewend zijn aan fietsers moet je wel iets beter uitkijken, maar het is nog steeds goed te doen.

Slovenië is een bescheiden land met slechts 2 miljoen inwoners, maar heeft wel veel te bieden. Hoewel het onder voormalig Joegoslavië viel, valt er van de Oost-Europese invloeden op een paar gebouwen na weinig te merken. Zeg dan ook niet tegen een Sloveen dat Slovenië in Oost-Europa ligt, dit zullen ze je niet in dank afnemen. Vanaf Ljubljana ben je in een half uurtje in de bergen en in een uur bij de zee, iets wat toch vrij uniek is. Door het mooie weer in september en oktober heb ik nog veel uitstapjes kunnen maken naar de zee. Zo ook naar bijvoorbeeld de kust in Kroatië, wat maar een paar uurtjes rijden is. Dit jaar was het weer zelfs zo extreem dat ik eind oktober nog in de zee kon zwemmen, en een maand later al op de skipiste stond. Ook met minder mooi weer zijn er nog genoeg leuke uitstapjes te maken. Steden als Boedapest, Wenen, Bratislava, Zagreb, Venetië en ga zo maar door zijn allemaal binnen handbereik.

Tot slot
Naast alle leuke uitstapjes die je kan maken levert een Erasmus-uitwisseling je nog veel meer op naar mijn mening. Een half jaar in het buitenland studeren klinkt misschien een beetje tegenstrijdig als je Nederlands Recht studeert. Toch denk ik dat het een hele nuttige toevoeging kan zijn aan je studie en je latere carrière. Een Erasmus-uitwisseling is dan ook niet alleen ‘om jezelf te ontdekken’. Je (juridische) Engels verbetert sterk, iets wat later altijd van pas zal komen. Daarnaast word je, een beetje zoals tijdens de introductie in het eerste jaar, in het diepe gegooid bij aankomst. Je leert nieuwe mensen en daarmee ook hun culturen kennen. Hoewel dit natuurlijk allemaal dikke vette clichés zijn, zijn ze wél allemaal waar. Ik zou dan zeker ook elke (rechten)student aanraden een half jaartje naar het buitenland te gaan. Mocht je het overwegen denk dan zeker even aan Ljubljana, hoe moeilijk het ook is om uit te spreken. Geloof me, je zult het vanzelf leren.

Reageer op dit bericht

Recente artikelen

Recente reactie

Door: Benni de Jong

Dit is een helder en verduidelijkend artikel! Al roept Vladimir Poetin ook bij mij enige wrevel en gruwel op, voor het voortbestaan van een land als Rusland is hij mijns inziens onmisbaar, al laat zijn politieke uitvoering zeer te wensen over. Zijn voorgangers waren zéker niet het antwoord op deze post-communistische (groot?)macht! Gorbatsjov was té voortvarend in zijn progressieve beleid, terwijl de vrouwen betastende, immer dronken Jeltsin er een puinhoop van maakte. In de jaren negentig was Rusland dan ook een broednest van criminelen, die vrijwel ongehinderd hun gang konden gaan : het tekende de geboorte van de Russische mafia, die, inmiddels naar het Westen doorverhuisd, onuitroeibaar blijkt te zijn! Poetin, tenslotte, "het gesorg dat alles wir reg gekom het"... welnu, veel dan toch. Volgens mij wordt het weer tijd voor het herstel van de post-tweedewereldoorlogse Sovjet-Unie (of het eerdere tsaristische Russische Rijk), qua grondgebied en mensenmassa dan, om een voorlopig tegenwicht te kunnen bieden aan opkomende grootheden als China en India, en wie weet aan welke landen in Azië en mogelijk ook in Latijns-Amerika en Afrika nog meer, voor zover die zich in de nabije toekomst zullen komen aandienen om een stuk van de machtstaart in de wereld mee te verorberen... Ook voor de rest van het noordelijk halfrond, ons leefgebied, zal dit een steun blijken te zijn. Het puntje "Nederlandse-taalgebruik" is nog wat zorgelijk bij Chantal. Echter, de schrijfster is een jongedame van 20 lentes, die zich in de loop der jaren op dat punt nog wel verder ontwikkelen zal. Haar opmerkzaamheid en historische verwijzingen laten niets aan scherpte en zorgvuldigheid te wensen over. Ga zo door, mejuffrouw Van der Welde!

Door: Carola Leenders

Mooi artikel Kyra! Trots op je!

Door: Erna Smittenberg

"Smittenberg" uiteraard ...:.)

Uw browser is niet meer van deze tijd!

Update uw browser om optimaal van deze website (en vele anderen) te genieten Nu updaten!

×