Studeren in Montpellier

Op het eerste gezicht lijkt het een onlogische keuze. Je bent momenteel dik tevreden met je studie, je hebt fijne mensen om je heen verzameld en kijkt de toekomst met goede zin tegemoet. Dan is het vreemd om afscheid te nemen van dat alles door in het buitenland te gaan studeren. De taal is anders, de cultuur is je vreemd en je kent er niemand. Dan lijkt het verstandig om in het vertrouwde Nijmegen te blijven en daar van te blijven genieten. Juist dit onwennige vooruitzicht is echter een ontzettend goede reden om er wel voor te kiezen. Kun je je nog herinneren dat die eerste dag van de rechtenstudie ook wel een beetje eng was? Voor velen was ook dit een compleet nieuwe omgeving. Maar na verloop van tijd maak je dit tot jouw eigen, vertrouwde plekje.

Eerste indrukken

Ook in Montpellier heb ik deze onwennigheid gemerkt toen ik hier aankwam. Toch vond ik het vanaf het begin van mijn studie bijna vanzelfsprekend om een tijd in het buitenland te gaan studeren. Het leek me een prachtige mogelijkheid om een half jaartje uit het vertrouwde te stappen en me onder te dompelen in een andere cultuur. Je breekt met het oude ritme, waardoor je even helemaal opnieuw kunt beginnen. Het is net alsof je weer op de eerste dag van de introductie bent. Uiteraard is het onbekend, spannend en een beetje eng, maar net wanneer je uit de comfortzone stapt, kun je zoveel meer leren. De eerste dagen (of weken) waren daarom ook voor mij zeker wennen. Alles en iedereen is nieuw en daar moet je echt wel even je weg in vinden. Hoewel Frankrijk niet eens zo ver weg ligt, is het verrassend hoe alles hier toch anders kan zijn.

De beroemde (of beruchte) Franse slag is bijvoorbeeld zeker niet slechts een Nederlandse uitdrukking. Alles gaat hier net wat meer ontspannen. Dat betekent ook dat het niet zo nauw let of je op tijd bent bij een afspraak of niet. Belangrijk lijkt vooral dat je alles ontspannen kunt doen. Zo is het zelfs de professor die 5, 10 of 15 minuten na het reguliere begin van het college heerlijk rustig de collegezaal komt binnenlopen. In Nijmegen gaat het natuurlijk anders, maar na verloop van tijd wen je eraan en ga je vanzelf mee in dat ritme. Dat heeft natuurlijk ook zijn voordelen. Uiteraard begint de dag met een vers stuk brood van de op iedere hoek te vinden boulangerie (serieus, ik heb in mijn leven niet zoveel bakkerijen gezien als ik hier in een week zag). Rond lunchtijd zitten de terrassen weer vol zodat men van de zon kan genieten en ook in de avond van werkelijk iedere dag van de week is men op het terras te vinden om de dag door te nemen onder het genot van een kaasje en een wijntje.

De ‘Erasmuservaring’

Maar niet alleen de Franse cultuur is er een om van te leren. Ook die onder de internationale studenten is er een op zichzelf. Van nature is Montpellier al een studentenstad, waardoor het niet moeilijk is om hier in mee te gaan. Binnen de internationals zelf is er ook echter een levendige sfeer. De stad kent meerdere universiteiten, met studierichtingen van theater tot natuurkunde en van economie tot rechten, waar ik zelf aan de Faculté de Droit (rechten) et Science Politique van de Université de Montpellier I studeer. Hoewel het aantal internationale studenten groot is, trek ik vooral op met de studenten van deze faculteit (zo blijven rechtenstudenten elkaar toch opzoeken). Hierbinnen zijn het er met 60 studenten al meer dan genoeg, waardoor we met een groep van ongeveer 20 personen een hechtere groep hebben. Zo wordt er iedere dag wel iets ondernomen en zijn we een aantal keer er ook verder op uit gegaan. We hebben bijvoorbeeld een weekend Marseille bezocht, zijn naar Barcelona geweest (toevallig net tijdens de onafhankelijksverklaring door het Catalaans parlement) en hebben zoveel mogelijk van de typisch Zuid-Franse dorpjes hier in de buurt en aan zee bezocht. Hoewel je in het begin nog niemand kent, maak je op deze manier vanzelf weer genoeg vrienden.

Qua studeren heb je bijzonder veel ruimte. Je kunt het zo druk maken als je wil, maar zelf volg ik drie juridische vakken en één taalcursus voor het Frans. Natuurlijk kom je vanzelf genoeg in aanraking met de taal via de Franse omgeving, maar omdat alle colleges en tentamens in het Frans zijn, kan het zeker geen kwaad wat extra aan de taal te werken. Over het algemeen is ook het onderwijssysteem heel anders. Wat dit betreft denk ik dat we in Nederland goed met de tijd meegaan, aangezien het lijkt alsof hier de tijd enigszins heeft stilgestaan. De colleges bestaan voor mij slechts uit hoorcolleges waarbij je in de zaal mag plaatsnemen (eerst nog even wachten of de professor toch nog komt opdagen) en vervolgens 3 uur lang mag gaan pennen, omdat de docenten slechts voorlezen, daar het woord interactie blijkbaar niet bestaat in de Franse taal. Een goede les in het Frans is het zeker, maar dit doet me wel realiseren dat we best tevreden mogen zijn over ons eigen Nederlandse onderwijssysteem. Ook de faciliteiten zijn wel eens ietwat verouderd. Zo lijken de collegebanken soms antiek op zich en worden cijfers en roosters nog heerlijk ouderwets op het prikbord in de hal opgehangen.

Deze ouderwetse manier van doen is echter ook wat Frankrijk typeert en zo machtig mooi maakt. Als je door de stad loopt, voel je werkelijk nog de ‘ziel’ van de stad. Je raakt gemakkelijk verdwaald in de kronkelende, karakteristieke straatjes en steegjes in het historisch centrum. Allerlei nostalgische en pittoreske speciaalzaakjes zijn nog overal te vinden, terwijl je daar in Nederland vaak de grote ketenwinkels zou vinden. Aangezien Montpellier niet bijzonder toeristisch is, kun je ook nog echt van de omgeving genieten, in plaats van over een horde toeristen heen te moeten kijken. Dit alles maakt Montpellier tot een bescheiden Mediterraan stadje waar je als student heerlijk kunt vertoeven.

Elk afscheid is moeilijk

Hoewel het verblijf slechts een semester duurt, krijg je na verloop van tijd ook hier een thuis-gevoel. Na die eerste periode waarin alles nog wennen is, raak je vertrouwd met de omgeving. De mensen om je heen worden je vrienden en die compleet nieuwe en onbekende stad wordt ook een beetje ‘jouw’ stad. Zo zal het uiteindelijk ook moeilijk zijn om hier weer gedag tegen te zeggen, maar omdat het nu een unieke kans is om eventjes volledig in een nieuwe omgeving op te gaan, denk ik dat het voor iedereen ontzettend waardevol kan zijn. Het is een zeldzame mogelijkheid om even met je oude ritme te breken en nog eens helemaal opnieuw te beginnen. Op het moment van schrijven zit ik al weer dicht tegen het einde van de periode. Nog slechts twee weken blijven over en als ik me realiseer hoe jammer ik dat vind, kan ik niet anders dan iedereen aanraden om ook in het buitenland te gaan studeren.

Reageer op dit bericht

Recente artikelen

Recente reactie

Door: Benni de Jong

Dit is een helder en verduidelijkend artikel!Al roept Vladimir Poetin ook bij mij enige wrevel en gruwel op, voor het voortbestaan van een land als Rusland is hij mijns inziens onmisbaar, al laat zijn politieke uitvoering zeer te wensen over. Zijn voorgangers waren zéker niet het antwoord op deze post-communistische (groot?)macht! Gorbatsjov was té voortvarend in zijn progressieve beleid, terwijl de vrouwen betastende, immer dronken Jeltsin er een puinhoop van maakte. In de jaren negentig was Rusland dan ook een broednest van criminelen, die vrijwel ongehinderd hun gang konden gaan : het tekende de geboorte van de Russische mafia, die, inmiddels naar het Westen doorverhuisd, onuitroeibaar blijkt te zijn! Poetin, tenslotte, "het gesorg dat alles wir reg gekom het"... welnu, veel dan toch.Volgens mij wordt het weer tijd voor het herstel van de post-tweedewereldoorlogse Sovjet-Unie (of het eerdere tsaristische Russische Rijk), qua grondgebied en mensenmassa dan, om een voorlopig tegenwicht te kunnen bieden aan opkomende grootheden als China en India, en wie weet aan welke landen in Azië en mogelijk ook in Latijns-Amerika en Afrika nog meer, voor zover die zich in de nabije toekomst zullen komen aandienen om een stuk van de machtstaart in de wereld mee te verorberen... Ook voor de rest van het noordelijk halfrond, ons leefgebied, zal dit een steun blijken te zijn.Het puntje "Nederlandse-taalgebruik" is nog wat zorgelijk bij Chantal. Echter, de schrijfster is een jongedame van 20 lentes, die zich in de loop der jaren op dat punt nog wel verder ontwikkelen zal. Haar opmerkzaamheid en historische verwijzingen laten niets aan scherpte en zorgvuldigheid te wensen over.Ga zo door, mejuffrouw Van der Welde!

Door: Carola Leenders

Mooi artikel Kyra! Trots op je!

Door: Erna Smittenberg

"Smittenberg" uiteraard ...:.)

Uw browser is niet meer van deze tijd!

Update uw browser om optimaal van deze website (en vele anderen) te genieten Nu updaten!

×