De wetgever over online gokken

Door: ,

Online een gokje wagen op uitslagen van verkiezingen of op de eerste rode kaart in de wedstrijd van je favoriete club is een veelvoorkomend fenomeen in Nederland. Online gokken is in Nederland echter bij de Wet op de Kansspelen verboden. Toch staan de online kansspelen garant voor een groot deel van de brutowinst uit de gokmarkt en weet een verbod hier weinig afbreuk aan te doen. Op 19 februari 2019 heeft de Eerste Kamer de Wet Kansspelen op afstand aangenomen en de wet moet gaan zorgen voor een regulering van de online gokmarkt in Nederland. Wat zijn de overwegingen van de overheid en welke veranderingen brengt deze wet voort?

Als een bedrijf zijn online gokdiensten wil aanbieden aan de Nederlander, dan heeft deze een vergunning van de Kansspelautoriteit (hierna: Ksa) nodig. Tot op heden hebben alleen TOTO (sportwedstrijden) en Runnerz (paardenraces) een vergunning voor het online aanbieden van weddenschappen. Voor ieder ander bedrijf is dit dus illegaal in Nederland. Zo zijn er boetes uitgedeeld aan Royal Panda en Leovegas Gaming, omdat zij beiden bereikbaar waren met een Nederlands IP-adres.[1] De schaarse vergunningverlening heeft ertoe geleid dat in de afgelopen jaren de Nederlandse kansspelregulering hevig onder vuur is komen te liggen. Nederland zou middels deze manier van vergunningverlening een monopolistisch beleid voeren. Op Europese schaal is er geen geharmoniseerde kansspelregulering en dit heeft ervoor gezorgd dat de Britse bedrijven Ladbrokes en Betfair in 2010 tegen deze Nederlandse staatsmonopolie opkwamen.[2] Nederland zou een beleid voeren dat niet strookt met het gelijkheidsbeginsel alsmede het daaruit voortvloeiende transparantiebeginsel.[3] De Afdeling Bestuursrechtspraak stelt echter dat het toenmalige beleid ‘Europaproof’ is en Nederland op deze voet door kan gaan. Staatssecretaris Teeven heeft in zijn beleidsvisie van 2011 bepaald wel verder te gaan met de legalisering van de online kansspelen en zelfs toe te werken naar een open vergunningstelsel.[4]

In 2014 wordt uiteindelijk het Wetsvoorstel kansspelen op afstand bij de Tweede Kamer ingediend. Deze wet beoogt een open vergunningenstelsel in te voeren voor een groep aanbieders van online kansspelen (deze groep wordt in de toekomst krachtens AMvB vormgegeven). Iedere vennootschap (gevestigd in de EU of EER) die aan de voorwaarde voldoet kan in aanmerking komen voor een vergunning. De Ksa verwacht zo rond de 90 vergunningen te gaan verlenen voor online gokdiensten in Nederland.[5] Middels dit vergunningenstelsel wordt er gestreefd naar een kanalisatiegraad van 80%.[6] Dit betekent dat 80% van de omzet legaal gerealiseerd moet gaan worden.

Voorheen waren er vele malafide aanbieders en middels dit vergunningenstelsel wil de wetgever streven naar een gereguleerd systeem waar deze partijen tegengegaan kunnen worden. De Ksa krijgt hiervoor ook extra bevoegdheden op het gebied van toezicht en handhaving. Mogelijkheden tot elektronische inspecties en het geven van bindende aanwijzingen aan vergunninghouders, providers en betaaldiensten behoren tot de mogelijkheden om illegale aanbieders te blokkeren.

De nieuwe wet biedt ook een uitgebreid pakket aan mogelijkheden om verslaving te voorkomen. De aanbieder moet de speler beter in de gaten houden. Voordat er gespeeld kan worden, dient de speler namelijk een profiel aan te maken. Hierin geeft hij aan wat de maximale storting, frequentie van spelen en duur van deelname is. Zodra de speler hierin een grens overschrijdt, dient de aanbieder hiervan telefonisch of per mail notie te geven. Wanneer er zich herhaaldelijk risicovol gedrag voordoet, moet de aanbieder de speler tot vrijwillige uitsluiting zien te bewegen. Voor deze uitsluiting is een nieuw register in het leven geroepen.[7] De speler kan zo tijdelijk uitgesloten worden van deelname of naar hulp worden verwezen. Hiernaast mogen aanbieders hun reclame nu ook niet meer afstemmen op jongeren en is het gebruik van populaire sporters in reclames niet meer toegestaan.

Deze wet tracht de deur open te gaan zetten voor grote buitenlandse partijen met enorme marketingbudgetten. Grote vrees is dus dat de komst van deze nieuwkomers ten koste gaat van de gevestigde goededoelenloterijen. Deze loterijen zijn verplicht 40% af te dragen aan goede doelen en stellen zo profijtelijker te zijn voor de samenleving dan commerciële online partijen. De goede doelen loterijen vrezen voor verdringing, maar de commerciële partijen stellen dat door dit stelsel de koek alleen maar groter wordt.[8] Ook komt er kritiek vanuit verschillende hoeken van de samenleving over de handhaving en toezicht. De online gokwereld zit tegenwoordig zo ingewikkeld in elkaar dat het moeilijk is om met een strikt handhavingsbeleid te komen.

De komende maanden kunnen we uitkijken naar de nadere invulling van de wet door de Minister en Kansspelautoriteit.


[1] ‘Boetes van 4 en 3,5 ton voor illegaal aanbieden online kansspelen’, kansspelautoriteit.nl 10 oktober 2019.

[2] P. Adriaanse & T. Barkhuysen, ‘Nederlandse kansspelregulering aan de Europese maat De zaken Ladbrokes en Sporting Exchange (Betfair) over internetaanbod en kansspelmonopolies in perspectief: les jeux sont faits?’, NJB 2010/1529, afl. 29, p. 1532-1540.

[3] ABRvS 23 maart 2011, ECLI:NL:RVS:2011:BP8768, r.o. 2.10.3. De overheid moet een passende mate van openbaarheid garanderen voor elke geïnteresseerde partij.

[4] W. van der Duin, ‘De wet kansspelen op afstand’, NJB 2016/2116, afl. 41, p. 2114-2170.

[5] ‘Straks waarschijnlijkheid rond de negentig vergunningen’, kansspelautoriteit.nl.

[6] Kamerstukken II 2014/15, 33996, 6, p. 14.

[7] Centraal Register Uitsluiting Kansspelen (CRUKS).

[8] W. van der Duin, ‘De wet kansspelen op afstand’, NJB 2016/2116, afl. 41, p. 2114-2170.

Reageer op dit bericht

Recente artikelen

Recente reactie

Door: Benni de Jong

Dit is een helder en verduidelijkend artikel! Al roept Vladimir Poetin ook bij mij enige wrevel en gruwel op, voor het voortbestaan van een land als Rusland is hij mijns inziens onmisbaar, al laat zijn politieke uitvoering zeer te wensen over. Zijn voorgangers waren zéker niet het antwoord op deze post-communistische (groot?)macht! Gorbatsjov was té voortvarend in zijn progressieve beleid, terwijl de vrouwen betastende, immer dronken Jeltsin er een puinhoop van maakte. In de jaren negentig was Rusland dan ook een broednest van criminelen, die vrijwel ongehinderd hun gang konden gaan : het tekende de geboorte van de Russische mafia, die, inmiddels naar het Westen doorverhuisd, onuitroeibaar blijkt te zijn! Poetin, tenslotte, "het gesorg dat alles wir reg gekom het"... welnu, veel dan toch. Volgens mij wordt het weer tijd voor het herstel van de post-tweedewereldoorlogse Sovjet-Unie (of het eerdere tsaristische Russische Rijk), qua grondgebied en mensenmassa dan, om een voorlopig tegenwicht te kunnen bieden aan opkomende grootheden als China en India, en wie weet aan welke landen in Azië en mogelijk ook in Latijns-Amerika en Afrika nog meer, voor zover die zich in de nabije toekomst zullen komen aandienen om een stuk van de machtstaart in de wereld mee te verorberen... Ook voor de rest van het noordelijk halfrond, ons leefgebied, zal dit een steun blijken te zijn. Het puntje "Nederlandse-taalgebruik" is nog wat zorgelijk bij Chantal. Echter, de schrijfster is een jongedame van 20 lentes, die zich in de loop der jaren op dat punt nog wel verder ontwikkelen zal. Haar opmerkzaamheid en historische verwijzingen laten niets aan scherpte en zorgvuldigheid te wensen over. Ga zo door, mejuffrouw Van der Welde!

Door: Carola Leenders

Mooi artikel Kyra! Trots op je!

Door: Erna Smittenberg

"Smittenberg" uiteraard ...:.)

Uw browser is niet meer van deze tijd!

Update uw browser om optimaal van deze website (en vele anderen) te genieten Nu updaten!

×